नमस्कार, अदरणिय पाठक बन्धु स्वागत छ तपाईंलाई यो सिर्जनशिल साहित्य समुह काठमाडौँ द्वारा संचालित यो ब्लग मा । यहाँ तपाईंले देश र बिदेशमा रहनु भएका लेखकका लेख रचना नियमित रुपमा पढ्न पाउनु हुनेछ । यि रचनाहरु आजिबन का लागि सङ्ग्रहित गरिएको छ । यहाँ कबिता ,गजल, मुक्तक, गीत, हाइकु कथा छन । हरेक श्रस्टाको रचना सँगै रचनाकारको तस्बिर र सामाजिक संजाल फेसबुक को लिंक राखिएको छ , जस्ले पाठकलाई सीधै रचनाकारसग साक्षात्कार गर्ने मौक़ा मिल्दछ। रचना प्रतीकों कपि -राइट श्रस्टामै सुरक्षित रहेको छ। ।

Sunday, January 18, 2015

gajal -कोमल भट्ट

जिन्दगानी कहिल्यै पनि,नटुङ्गिने यात्रा रैछ !!
सधैँ घुम्छन् दु:ख सुख,नरित्तिने यात्रा रैछ!!


आनन्द र हाँसो बिना,रोएको छ डाँको छोड्दै
अनन्त यो पीर व्यथा,नछोपिने यात्रा रैछ!!


अस्तव्यस्त पारेकाछन्,समस्याले घेर्दै घेर्दै
जति मरिमेट्दा पनि,नसुध्रिने यात्रा रैछ!!


छुट्टिएर सहयात्री लागे,आफ्नै गन्तव्यमा
कहाँ कहाँ पुगे होलान्,नभेटिने यात्रा रैछ!!


बोक्नु पर्ने गह्रौं भारी,ठाउँ छैन बिसाउनलाई
लगातारै दौडेको छ,नरोकिने यात्रा रैछ !!


एकादेशकै कथा भए,पुराना ती आत्मीयता
बिर्सी सके "कोमल" मन,नसम्झिने यात्रा रैछ !!

कोमल भट्ट
पुरानो नैकाप,काठमाडौँ
हाल:-न्युयोर्क,अमेरिका
आश्विन १४,२०७०

gajal -Badri Suvas

भाग्य कर्म कसैको पनि आयातित हुदैन ।।
पाप र कुकर्म गर्नेको कहिल्यै हित हुदैन ।।
हावामा त पात हरु पनि उडेका हुन्छन्
तर तिनिहरुको गन्तब्य निस्चित हुदैन ।
जिन्दगि जिउनुपर्छ भबिस्य भोग्नुपर्छ मैले ।।
जन्मिनु निस्चित छ मृतु अवस्थित हुदैन ।
बिगत मलाई थाहाछ बर्तमान आखै अगाडि ।।
तर भबिस्य कस्तोहुने कतै निर्धारित हुदैन ।
यदि श्रोताको मन मुटुलाई छुन सकेनभने
''सुवास'' बुझ्नु त्यो गजल हुदैन गित हुदैन ।।

बाजेका दन्त्यकथा - जि. एम. दिपु देपेन्द्र

लघुकथा ( शिर्षक :- बाजेका दन्त्यकथा )

  ऊ आऊथ्यो ! मेरो ईनबक्स र कमेन्ट बक्समा घरिघरी आऊथ्यो ! केही शब्दहरू कोरेर मलाई देखाऊथ्यो, अनि भन्थ्यो "सर, मलाई गजल मुक्तक लेख्न सिकाईदिनु ?" मैले जाने जति सिकाईदिन्थे ! ऊ 'तपाई सॉच्चै महान हुनुहुन्छ' भन्दै जान्थ्यो ! मैले केरमेट गरिदिएका रचनाहरु आफ्नो प्रोफाईलमा टॉस्थ्यो ! धेरथोर लाईक र कमेन्ट आऊथे ऊ फुरुगं पर्थ्यो !
     समय अगाडी बढ्दै जॉदा गजल मुक्तकका बारेमा ऊ आफै केही बूझ्ने भएछ ! ऊसका रचनाहरुमा लाईक र कमेन्ट बढ्दै गए ! हुन त यो फेसबुकमा लाईक र कमेन्ट ऐचोपैचोमा पनि चल्छ ! जे होस् ऊसको नाक लामो बन्दै गयो ! अब ऊ म बाट तर्किन थाल्यो ! ऊसले मलाई सम्बोधन गर्ने 'सर' शब्द 'सहर' गयो !
म पनि लेख्थे, कहिले मन लगाएर त, कहिले समय कटाऊन मात्रै भए पनि,:- फेसबुकमा केही रचनाहरु ! यस्तैमा, एकदिन मेरो गजलमा ऊसको नामबाट कमेन्ट आयो ! कमेन्टमा लेखिएको थियो ! "नाईस ब्रो, यो चॉही गजल हो !"
भोलिपल्ट ऊसले गजल पोष्ट गर्यो ! मैल आज ऊसको गजल नहेरेरै पर्तिक्रीयामा लेखिदिए "वाह् सर, नाईस, यो चॉही गजल हो !" ऊसकै पर्तिक्रीयामा 'वाह् सर' थपेर !
१५ मिनेटमा ऊताबाट मेरो नाममा एऊटा कमेन्ट मेनटेन भयो ! माऊसले क्लिक गरेर हेरे, त्यहॉ लेखिएको थियो :-
"अनि ब्रो, हिजो अस्ती मैले लेखेका गजलहरु चॉहि, गजल नभएर, तिम्रो बाजेका दन्त्यकथा थिए त ?"

© जि. एम. दिपु देपेन्द्र
_______खोलागॉऊ, रुकुम

गज़ल:-Komal Bhatta

कोमल गज़ल:-

यो जिन्दगानी अखानो रैछ
कोही छैन जस्तै बिरानो रैछ ll
टुक्रिन्छ छाती आफन्तबाटै
आघात खप्ने अचानो रैछ ll
मिल्दैन काहीँ दिलासा चोखो
तड्पिन्छ रोजै भकानो रैछ ll
थुप्रिन्छ घोच्कातबर्का मात्रै
फोहोर फाल्ने रछानो रैछ ll
सम्पन्नतामा 'हजूर' भो सबको 
सम्मान गुम्दा 'फलानो' रैछ ll
बज्दा त हुन्थ्यो अत्यन्तै प्यारो 
बज्दैन थोत्रो पियानो रैछ ll
कोमल भट्ट
पुरानो नैकाप,काठमाडौँ
हाल:-न्युयोर्क,अमेरिका

haaiku- लेख कार्की

१)
कुल्चेर हिड्छन् 
नालायक सन्तान
आमाको छाती !
२)
दुष्ट मान्छे हो 
बलत्कार नगर 
देशको नक्सा ।
३)
हेल्लो नेता ज्यू 
संविधान आउँछ ?
जिज्ञासा हाम्रो ।

gajal - फुच्चे सागर

३ सेर बहादुर
सुमसाम मध्य रातमा मेरा बा कहाँ जान्छन् । 
टुकी बालेर साथमा मेरा बा कहाँ जान्छन् ।।
महात्मा गान्धी बन्छु म देश बनाउछु भन्दै । 
लाठि समाएर हातमा मेरा बा कहाँ जान्छन् ।।
आमा पिरले गह भरि आँसु खसाई रुन्छिन् । 
नशा पिएको मातमा मेरा बा कहाँ जान्छन् ।।

फुच्चे सागर

gajal- -बिनोद केसी

जुन दिन तिम्ले मलाई छोडेको आभास हुनेछ/
सम्झ केही पललाई तिम्रो नामको शास हुनेछ//
कत्ती चल्ला खै तिम्रो पर्खाईमा यो ढुकढुकी/
नदेख्दै तिम्ले मलाई पोल्छन कि त्रास हुनेछ//
खै कस्लाई भनु म| बोलाई देउन मेरी उनलाई/
आई पिलाई दिए पानी तेही मलाई खास हुनेछ//
पाए सन्देशमा नपाए बाडुल्की मै धाउनु तिमी/
छिट्टै आउ हेर्न मलाई भोली देखी मलमास हुनेछ//
सक्छौ लेराउ जाई जूई चढाउन मेरो लाश माथी/
नगर्नु अबेर तिम्ले फेरी मेरो खरानीको रास हुनेछ//
 
-बिनोद केसी

Saturday, January 3, 2015

गजल -रहस्य बिक्रम चिमरिया

यो महशुष गर्छ मन रहर बोकेर।
अब गन्तब्यमा पुग्नु छ सफर बोकेर॥

लाग्छ उनलाई छोएर यो हावा आ' को छ,
सयौँ क्षितिज पारिबाट खबर बोकेर॥

मेरो सपनाको बिरुद्धमा मेरो बाटोमा,
मेरै नियती उभि दिन्छ पत्थर बोकेर॥ 

बर्षौँदेखि अभावकै पाइला चालिरा'छु,
दुःखहरूले भरिएको ढाकर बोकेर॥

ब्यर्थ मलाई मार्न सुनामी नपठाउँनु,
रहस्यको डुंगा पौडन्छ सागर बोकेर॥

रहस्य बिक्रम चिमरिया
बिर्तामोड झापा

गजल - रहस्य'बिक्रम चिमरिया

गजल
सक्छस् माफ गरिदे सजाय जति।
बोरु सिकाइदे बाँच्ने उपाय जति॥

ढुक्क होऊ यो सहरमा कुनै धन्दा,
चल्दैन तिम्रो यौन ब्यवसाय जति॥

लाग्छ साहुले पनि गरेन मलाई,
यो समयले गरेको अन्याय जति॥

याद गर्नु शत्रुका चेतावनीहरू,
बिर्से हुन्छ आफन्तका राय जति॥

यस संसारमा कोही बिद्रोही छैन,
यो रहस्य लुकेको समुदाय जति॥

©'रहस्य'बिक्रम चिमरिया
बिर्तामोड झापा

गजल -टि. बि. सागर

  · 
गजल
ए ! आँधि अलिकति अड्न देउ
देख्दैछु बाटो अघि बढ्न देउ ।

फूलहरु फुल्नै पाएनन् बशन्तमा
मौसमको बिरुद्धमा लड्न देउ ।

त्यो पर्खाल भत्काईदिन्छु निमेष मै
शिरमाथि जूनको लाली चढ्न देउ ।

भेटिन जिन्दगीका रङ्गहरु
प्रेमको यो मात अझ्झै गड्न देउ ।

आवरण बेजोडको छ महाशय
रहस्य के छ त्यस्तो पढ्न देउ ।

टि. बि. सागर
ईटहरी -19, सुनसरी

गजल -Rahasya Bikram Chimariya


ततायौँ सडक मसालको आगो तापेर।
परिवर्तन भा'छ कमालको आगो तापेर॥

यी नाङ्गा बच्चाहरू कतिञ्जेल बाँच्लान्?
केही समय परालको आगो तापेर॥

माझी दाई बगरमा ठण्डी कटाउँदैछन्,
आफ्नै माछा मार्ने जालको आगो तापेर॥

शीत लहर चलेपछि बस्न थाले गाउँले,
छानो भत्काई टुँडालको आगो तापेर॥

युद्ध लड्दा दश शिशिर पार गरियो,
दाजु भाइका कंकालको आगो तापेर॥

©'रहस्य'बिक्रम चिमरिया
बिर्तामोड झापा

gajal -Kamal Sangharsh


गर्नै पर्ने अानाकानि मुस्कुराउदा पनि
रैछ तिम्राे रुने बानि मुस्कुराउदा पनि !!

दात झरेकाे बुढाे युग हास्दा हास्दै मर्याे
के बचपन के जवानि मुस्कुराउदा पनि !!

रुदा मेरा अाखा भन्दा अाफू बढि रुझ्छ
खुशी हुन्न याे सिरानी मुस्कुराउदा पनि !! 

यहा पागलकाे हितमा सुचना जारी हुन्छ
दिमागलाइ गर्छ हानी मुस्कुराउदा पनि !!

उता तिमी मौन रह्यौ जवाफ फर्काएनौ
यता मैले अाफ्न‌ै ठानी मुस्कुराउदा पनि

©कमल संघर्ष

Friday, December 19, 2014

गजल

गजल

अब बाचेर आउछु एक दिन
काल साचेर आउछु एक दिन
मेरो घरमा तिमीले टेकेउ भने
काडा भाचेर आउछु एक दिन
सबै भन्छन रे मलाइ मरिसक्यो
आफै जाचेरा आउछु एक दिन
तिम्रो बिस्वाश मार्दिन प्रियसी म
हास्दै नाचेर आउछु एक दिन
अब बाचेर आउछु एक दिन
काल साचेर आउछु एक दिन

दिनेश दाहाल काभ्रे 

Thursday, November 20, 2014

gajal __ Roshan Khadka

कोईको मुटू कोईको भने नाठो हुँन पुगेँ म।
न त लाटो न त खासै बाठो हुन पुगेँ म।
तिमी भन्दा अगावै म स्वर्गीय हुनू पर्थ्यो।
बाँची र'दा पिरतीको राँटो हुन पुगेँ म।
साथ दिन्छु भन्यो अनी घात दियो नभन्नू।
साथ दिन खोज्दा खोज्दै माटो हुन पुगेँ म।
माफ देउ मेरी 'आमा' गर्न केही सकिन।
केवल् तिम्रो मुटू भित्र टाटो हुन पुगेँ म।
सिमलूको भुवा जस्तै उडी दिदा जिन्दगी।
अर्थहीन गञ्तव्यको बाटो हुन पुगेँ म।
नयाँ साल आए पनी केही फरक् हुँदैन।
समय र जिन्दगीको फाटो हुन पुगेँ म।

४ शेर गजल__ Ramesh Kshitij Baral

मेरो मुटु हुन्छ छिया छिया यस्तै लाग्छ
हो तिमि बिनाको जीवन प्रिया यस्तै लाग्छ !!

मेरो मन मुटु यसरि समाएकी छ उसले
जस्तो टाँसिन्छ फलाममा खिया यस्तै लाग्छ !!

अघाएकाहरुको राजधानीमा बास छ
छ भोक्मारिमा बर्दिया यस्तै लाग्छ !!

यो त बैसको आवेग हो भन्नेहरु सुन
म रामविलाश उ मेरी धनिया यस्तै लग्छ

मुक्तक___बिस्व मल्ल 'समर्पित' बिमस


कोही मान्छे दरबारमा बेचिन्छ॥
त कोही मान्छे कारमा बेचिन्छ॥
तिमी भन्छ्यौ माया किनबेच हुदैन भनेर।
आजकल साचो माया हजारमा बेचिन्छ॥

gajal __ कृष्ण 'प्यासी'

सोँचे जस्तै हुने भए जिन्दगी यो खास हुन्थ्यो।
फक्रेको फुल टिप्न पाए को यहाँ उदास हुन्थ्यो।।

अर्पण गरी यो जिन्दगी माया मै दिन् विताएर
न्यानो काख्को आभास् पाए मन् पनि वतास हुन्थ्यो।।

पढ्यो खोस्टो सिरानीमा रिन्मा डुब्यो भौँतारियो
बाँच्ने आधार पाको भए कुन् नेपाली प्रवाश हुन्थ्यो!।

सधैँ आब्हान गरे यि दुई बाहु मायालाई
मेरो साथ्मा तिमी भए म जिएको आभास हुन्थ्यो।।

आफ्नो अनि आफ्ना भन्ने कर्तब्यले तय गर्छ।
सबै आफ्नै हुने भए के आफ्नै बाट त्रास हुन्थ्यो?

कृष्ण "प्यासी"
रुपन्देही।

gaajal - पल्लो ड्यांगको मुला

मलाई माया गर्नेहरु हतारमा भेटिदैछन् ।
तिमिलाइ माया गर्नेहरु बजारमा भेटिदैछन् ।।

यो दुर्भाग्य हुनसक्छ नेपालका जनताको
भ्रष्टाचारि शोषकहरु सरकारमा भेटिदैछन् ।।

जसले हिजो घात गर्यो सानो सम्झी अरुलाई 
उनिहरु जिन्दगीको मझधारमा भेटिदैछन् ।।

युद्दकालमा बेपत्ता भै हराएका सपूतहरु
हिजो आज आफ्नै घरको संघारमा भेटिदैछन् ।।

स्कुल गा'को प्यारो छोरो साँझ घर नफर्किदा
केबल यहाँ बालबालिका समाचारमा भेटिदैछन् ।।

©मृत्युञ्जय
०३ मङ्सिर २०७१
{आफ्नै कुटि }

गजल_ मुक्त उदास चितवन.

गजल___

किन उही चेहरा आउछ खयालहरूमा?
जवाफ खोजीरहेछु आफ्नै सवालहरूमा!!

त्यहाँ पक्कै मेरो देश मुस्कुराएको पाउछौँ
तिमीले विहानै हेर्नुपर्छ हिमालहरूमा !!

मलाई कसैको तलाश गर्नु छ यो गल्लिमा
र त आखाँ टाँसेर राखेकोछु झ्यालहरूमा !!

खानेकुरा लिएर आमा छिट्टै आउछु भन्छिन्
नानीहरू भोक बजारीराछन् थालहरूमा !!

बुझ्नुस् रोग लागेपछि जरूर मरिन्छ
किनकी महंगी बढेको छ अस्पतालहरूमा !!


------ मुक्त उदास
          चितवन....

gajal - सागर बिष्ट

मलाई लागि रहेछ डर कता-कता ! 
सोच्छु बाटो कता घर कता-कता !!

आफै मरेको सपना देखे हिजो मैले !
देखे मलामिको लस्कर कता-कता !!

यो सँसारमा थोरै नाम बटुल्ने !
मलाई पनि लाग्यो रहर कता-कता !!

मलाई गरिबमा प्ररिणत गरि दियो !
थियो धनी बन्ने नजर कता-कता !!

बुझ्नै सकिन कसको खोजिमा छन् !
मेरा बा आमाको सफर कता-कता !!

सागर बिष्ट
बान्नातोली ४ अछाम
हाल- भारतमा

मुक्तक - Ghanashyam Parishramee


साथी ! छक्कापन्जा जान्ने तिमी रैछौ
नाजुक दिलमा तिर हान्ने तिमी रैछौ
हिजो तिमीलाई दाहिने हात दिएथेँ
अाज मेरै खुट्टा तान्ने तिमी रैछौ

mukktak -उदासी राज



 · 
मलाई भुल्न सक्छौं र प्रिय
उ सँग डुल्न सक्छौं र प्रिय
मन भित्रै कैद गरेर राज
बाहिर खुल्न सक्छौं र प्रिय !!


gajal- Kamal Sangharsh


म राजि खुशी जादैछु जन्जिरमा ।
जस्तो भक्त गएको छ मन्दिरमा । ।

बुझाउनु थियो यसरी चित्त बुझाए ।
कहा पाईन्छ नलेखेको तग्दिरमा ।।

एक आखा खोल्ने आसमा गएकि आमा ।
दुबै गुमाएर आऊनु भो शिबीरमा ।।

ए जुन उदाईरहनु म हेरिरहुला ।
दाज्नु छ तलाई कसैको तस्बिरमा ।।

लाग्छ फुलको पनि भाग्य हुनुपर्छ ।
कसैको पैतालामा कसैको सिरमा ।।
रुक्मीणी शर्मा
गाज्रा अछाम

गजल- बाबु त्रिपाठीको


'बा' बाट साभार

रुन दे कर्नाली तेरो के जान्छ मेरो के जान्छ
नहोस् अन्नबाली तेरो के जान्छ मेरो के जान्छ

भोकले बालुवा खाइरहेछन् नानीहरु
भो नगरौँ गाली तेरो के जान्छ मेरो के जान्छ

धनीहरूले होइन् गरिबहरुले गर्ने हो
उकाली-ओराली तेरो के जान्छ मेरो के जान्छ

चराहरु पनि बासाई सरेर गएका छन्
उजाड भो डाली तेरो के जान्छ मेरो के जान्छ

कहीँ जातको नामले कहीँ धर्मको नामले
बाँडिए नेपाली तेरो के जान्छ मेरो के जान्छ

हाईकूहरु - लेख कार्की

 हाईकूहरु - 

जाँच्नेमा नर्स
गोप्य ठाउँको घाउ
थपियो पीडा !
बनेछ कोठी
सोल्टिनीको गालामा
हाँडीको मोसो !
मुसुक्क हाँसी
गोरुआँखे झिम्क्याई
चिन्नुन जान्नु !
फुरुक्क हुन्छे
अप्सरा जस्ती भन्दा
बाँदर्नी जस्ती !
गुन्द्रुके केश
चिम्पाञ्जी जस्तो फेस
रुपकी रानी !
गाग्रोझैँ भूँडी
तीन फिटको मान्छे
भन्छ म हिरो !
बधाई छ है
लेखीमागी कबिता
बनेछौ कबि !