अन्जान यो सहरमा हराएको बेला -मुक्तक

हरीहर कँडेल

मुक्तक 

अन्जान यो सहरमा हराएको बेला,
मायाँलुको नाम लिंदै कराएको बेला।
कोहि त आउ उनको पता बताईदेउ,
कसैसँग सोध्नलाइ डराएको बेला।।

हरीहर

उ बदलिन्छ

Smile Gajurel

उ बदलिन्छ

उ बदलिन्छ
समय बदलिन्छ
यथार्थ धरातल बदलिन्छ 
लमतान्न तराई बदलिन्छ
अबुझ पराई बदलिन्छ ।

नारीले उसलाई खेलाएपछी
अंग अंग केलाएपछी
नारीप्रति आक्रोश मात्रै भाको हो
तर
उसको हरेक सोच बदलिएको छ।

सके जित्न
नसके काँथर बनेर
हार ब्यहोर्न
जीन्दगिका क्षति ब्यहोर्न
मृत्युपछी
श्रद्दाञ्जलीको श्रद्धा ब्यहोर्न
उ एक्लै छ।

साथ खोजिरहेको छ
तैपनी
उसैको जीउँदै क्रियाकाज गर्नेको
भिड बढेको छ
स्वार्थि चिँढ बढेको छ
उसको सपनामा भाँजो हाल्दै
बकम्फुसे
भावना बदलिएको छ
त्यसैले
उसको आकासमा
बादल मडारिँदै गयो
भबिष्य बडारिँदै गयो।

सम्पतिका नाममा यही झुप्रो छ हामीसँग गजल

Rahasya Bikram Chimariya

गजल

सम्पतिका नाममा यही झुप्रो छ हामीसँग।
साहु भण्डार छ जत्तिकै गर्छ आसामीसँग।।

आगोले धावा बोल्नु अगि सोचेकै थिएन।
महङ्गो पर्नसक्छ दुश्मनी सुनामीसँग।।

बिना कारण अस्पताल तोडफोड हुँदैन।
पक्कै खेलबाड भएको थियो बिरामीसँग।।

यस्तो रोग लागेकोछ यो मनलाई जसको।
न ओखति छ बैध्यसँग न मन्त्र छ धामीसँग।।

मेरो मृत्युको रहस्य सोध्यौ भने तिम्रालागि।
कुनै जवाफ हुनेछैन मेरा मलामीसँग।।

©'रहस्य'बिक्रम चिमरिया
बिर्तामोड झापा

ल पढ्नुस shanti adhikaari र प्रेम कटवाल को सिन्का दोहारी

भण्डारी दाई

ल पढ्नुस shanti adhikaari र प्रेम कटवाल को सिन्का दोहारी

Shanti Adhikari
सिन्काहरु

बनमा ,
चिन्ता छ कि मनमा ।
गैगयो ,
छोड त्यस्तै भैगयो ।।

सुस्तै हो ,
हुन्न सधै उस्तै हो ।
रुझेर
बस कुरा बुझेर ।।

लगाई
बस्यौ शकां जगाई ।
हुन्न र ,
मेरो मन रुन्न र ।

Prem Katwal उत्तरको प्रयास यताबाट:-
~हैननी,
~मन्मा चिन्तै छैननी,,
भयोनी,
खुशी अन्तै गयोनी,,

-कैलेनी,
~बिस्र्या थेन मैलेनी,,
~मान्दैन,
~मन्ले त्यस्तो ठान्दैन,,

~किननी,
~शंकै गर्या थिननी,,
~सर्योनी,
~किन रुनु पर्योनी,,

तप्प तप्प आँखाबाट आँसु झरि रयो॥

बिस्व मल्ल 'समर्पित' बिमस

(घायल पागल मोडमा)

तप्प तप्प आँखाबाट आँसु झरि रयो॥
मुटु दुख्यो मन हेर छिया छिया भयो॥

श्वास पनि घरि चल्छ घरि रुकिदिन्छ।
जिउभरि कतै आँधि आयो कतै पहिरो गयो॥

तप्प तप्प आँखाबाट आँसु झरि रयो॥
मुटु दुख्यो मन हेर छिया छिया भयो॥

जिन्दगी आँसुको पोखरी झैं भयो

Komal Bhatta

कोमल गज़ल
********
जिन्दगी आँसुको पोखरी झैं भयो
नालमा मिर्किने टोकरी झैं भयो

दर्दले स्वास नै बन्द पो हुन्छ कि ?
हर्घडी कालको कोठरी झैं भयो

रोगले बेसरी पेल्दछन् रातदिन्
हेर यी अङ्ग नै जर्जरी झैं भयो

बिर्संदै गैसकें बात ती प्यारका
आज यो मष्तकै सुस्तरी झैं भयो

हाँसने क्यै कुरा छैन लौ पासमा
पल्पलै रुन्छ मन् बर्बरी झैं भयो

आशमा अल्झिंदा व्यर्थभो"कोमल"
कष्टले बाँच्नु याँ के गरी झैं भयो

( स्रग्विणी छन्द)
६ अक्षरमा विश्राम
कोमल भट्ट
पुरानो नैकाप,काठमाडौँ
हाल:-न्युयोर्क

भाग्यमा लागेको खोट किन जान्थ्यो

लेख कार्की

भाग्यमा लागेको खोट किन जान्थ्यो
आँशु बगाउँदैमा चोट किन जान्थ्यो
मायाले मात्र यो - जीवन चल्नेभा'
बिचरा मदन भोट किन जान्थ्यो !!

लेख कार्की 'अन्योल'

Shishir Bhattarai को यो गजल मन परेर यहाँ छुट्टै शेयर गरेँ ।

Ravi Pranjal

Shishir Bhattarai को यो गजल मन परेर यहाँ छुट्टै शेयर गरेँ ।

फेसबुकका भित्ताहरूमा श्रृङ्गारिक/रोमाण्टिक गजलका नाममा छाडा शब्द प्रयोग गरेर लेखिने गरेका गजलहरूको हुलमा ललित शब्दहरू चयन गरी शालीन भाषामा लेखिएको यो मुसलसल गजलका प्रत्येक शेरहरू मिजाजी त छन् नै, सरल र सहज भाषाको प्रयोगले अत्यन्त कोमल र सौन्दर्यपूर्ण पनि बनेकोछ ।

आई पुग्नेछु साँझ पर्दा मुस्कुराउँनू तिमी
मुस्कुराउँनू नजिक सर्दा मुस्कुराउँनू तिमी ।

त्यतिभए पुग्छ मलाई आफैँ सम्हालिन्छु
रिसाएर आँखा तर्दा मुस्कुराउँनू तिमी ।

शंका हुन्छ बोल्यौँ भने नचिनेझै गर्नू
पधेँरीमा पानी भर्दा मुस्कुराउँनू तिमी ।

कति कुरा नभनेरै बुझ्ने भएकी छौ
ती भँगेँरा जोडी लर्दा मुस्कुराउँनू तिमी ।

यहीँबाट जिन्दगीको सफर मोडिनेछ
झ्यालको पर्दा पूरा झर्दा मुस्कुराउँनू तिमी ।
- Shishir Bhattarai

मलाई भेट्न मन भए आजादीमा आउनू।

Roshan Khadka

मलाई भेट्न मन भए आजादीमा आउनू।
कुनै नौलो बाहाना ली आगनीमा आउनू।

तिम्रो साथ छुटेसी बाँचौ मैंले कस्को लागी,
जिउँदो लास हेर्नलाई मझेरीमा आउनू। 

के पाउँछ्यौ तिम्ले आखिर् अस्तुलाई सरापेर,
लाश जल्नू भन्दा पै'ले पश्पतीमा आउनू।

मुहान् फरक् भएपनी दोभान् त एउटै हो।
बागमतिको छेवै छेउ कोसीमा आउनू।

मनै हो तिम्रो पनी एक्लै आए पिडा होला।
लामा लश्कर लगाएर डोलीमा आउनू।

आमा तिम्री छोरी सँधै सँघारमा बसी रन्छे।
नपत्याए *ताज महल*को कोठीमा आउनू।

@रोशन खड्का। सहरे 8 दोलखा।

मलाई भेट्न मन भए आजादीमा आउनू।

Roshan Khadka

मलाई भेट्न मन भए आजादीमा आउनू।
कुनै नौलो बाहाना ली आगनीमा आउनू।

तिम्रो साथ छुटेसी बाँचौ मैंले कस्को लागी,
जिउँदो लास हेर्नलाई मझेरीमा आउनू। 

के पाउँछ्यौ तिम्ले आखिर् अस्तुलाई सरापेर,
लाश जल्नू भन्दा पै'ले पश्पतीमा आउनू।

मुहान् फरक् भएपनी दोभान् त एउटै हो।
बागमतिको छेवै छेउ कोसीमा आउनू।

मनै हो तिम्रो पनी एक्लै आए पिडा होला।
लामा लश्कर लगाएर डोलीमा आउनू।

आमा तिम्री छोरी सँधै सँघारमा बसी रन्छे।
नपत्याए *ताज महल*को कोठीमा आउनू।

@रोशन खड्का। सहरे 8 दोलखा।

हो पागल भए म जोगी भए म!

Rakshe Deep Milan

हो पागल भए म जोगी भए म!
भए ब्यर्थै मायाको रोगी भए म!!

हर साझँ पिरोल्छ यादले तिम्रो,
के सुनाऊ ढुङ्गाको ढोगी भए म!!

न अगाँल्छ कसैले न फाल्छ कोही,
न त माछो भए न घोगी भए म!!

सुन ए घाम जून भन के गरु?
म माया पिरतिको भोगी भए म!!

ए समय तिम्लाई जित सुम्पिए,
हेरेर बसिराख योगी भए म!!

दीप मिलन
रुद्रपुर-०२ रुपन्देही
हाल दोहा कतार
०९ माघ २०७०

बेसिमा धानैधान झुलेको याद आयो साथि॥

बिस्व मल्ल 'समर्पित' बिमस

रिपोष्ट

बेसिमा धानैधान झुलेको याद आयो साथि॥
पहाँडमा गुरास फुलेको याद आयो साथि॥

तिमी आज कता कहाँ छौ, म कता कहाँ छु।
सँगै खादै पिउदै डुलेको याद आयो साथि॥

त्यो गाँउ त्यो ठाँउ अनि त्यहाँको त्यो माया ममता॥
खुसि र आँसुसँगै घुलेको याद आयो साथि॥

सँगै बन चहारिन्थ्यो मेलापात पनि गरिन्थ्यो।
औसेलि र काफल बटुलेको याद आयो साथि॥
-बिमस

मायाको आखामा अनिदो रहेछ

खकेन्द्र समर्पण

गजल

मायाको आखामा अनिदो रहेछ
जलाएकै तस्विर देखिदो रहेछ

आफन्त सबैले बिर्सेर गएपनी
पुरानै घाउ अँझै सम्झिदो रहेछ

झुटो मुखबाट चिप्ला कुरा छरी
हो !मात्र आस्वश्थ पारिदो रहेछ

ठक्करै ठक्कर बाट लिपिए पछी
जिन्दगी पनी त रित्तिदो रहेछ

म पनि हेर्दैछु यो जिन्दगी अब
मर्दो रहेछ कति जन्मिदो रहेछ

काठ्माण्डौबाट फर्केपछि घोडासैनीको एक गजल

Jeevan Sarowar

काठ्माण्डौबाट फर्केपछि घोडासैनीको एक गजल

कहिल्यै बुझेनन् नदी,नहरहरुले
सधै हेपिनु परेकोछ बगरहरुले

कस्को नाममा उजुर गरोस त्यो किसान
मकैबारी सिद्धाए बाँदरहरुले

फसाउन सक्छ्न है होसियार रहनु
समयले दिलाएका चक्करहरुले

बिद्रोह गर्छन बहादुरहरु न्यायकालागि
मात्रै अन्याय सहन्छन काँतरहरुले

कहिलेदेखि त्यस्तो समबन्ध जोडे होलान
ति पिपलहरुले र ति बरहरुले

दिनेश घोडासैनी

तिमी झरेका आँसु पुछ्ने हात कहा हुनु,((भाबना))

बिस्व मल्ल 'समर्पित' बिमस

((भाबना))

तिमी झरेका आँसु पुछ्ने हात कहा हुनु,
मुटु टुक्राउने तरबारको घात रहिछौ। 

तिमी पुर्णिमाको चहकिलो जुन कहा हुनु,
डरलाग्दो औसिको कालो रात रहिछौ।

तिमी घाउहरुलाइ मलमपट्टि कहा हुनु,
झन त्यसैमाथि बेदनाका खात रहिछौ।

तिमी मलाइ दिर्घायु पार्ने अम्रित कहा हुनु,
मेरो ज्याननै लिने ऐजेरुको पात रहिछौ।

मैंले माँया सय गरेँ उस्ले मायाँ जिरो गरी।

Roshan Khadka

गजल

मैंले माँया सय गरेँ उस्ले मायाँ जिरो गरी।
मलाई चोट लागेको छ छाति माझ गहिरो गरी।

कसलाई सुनाउँ म यो मनका पिडाहरु।
आँखाहरु रसाउँछन् मन भित्र पिरो गरी।

खडेरीको झार जस्तै नाश हुन पुगेछु म।
आँधी हुरी चली रन्छ समीपै धमिरो गरी।

@ बाँकी एक शेर तपाई हरुको जिम्मामा:p

छिमेक देशले ड्याम बनाएछ॥

Smile Gajurel

सुस्तालाई नियाल्दा भारतको आततायि गतिबिधी स्पष्ट देख्न पाईन्छ।

छिमेक देशले ड्याम बनाएछ॥
माछाको शित्रा झै ज्यादै गन्हाएछ॥

राष्ट्रको जमिन लुट्ने दिल्ली वाला॥
मधिशे उचाली सत्ता कन्हाएछ॥

थुनेर त्यो शास नेता जन्तुलाई॥
पावर र पैसा चुस्त खनाएछ॥

लुम्बिनि भारत भित्रै पर्ने खेल॥
प्रचार प्रसार गरि भनाएछ॥

सिक्किमी करण गुरु योजनाले॥
तराई प्रदेश भनी मनाएछ॥

:जननि

बिस्व मल्ल 'समर्पित' बिमस

Yesterday at 10:14pm via mobile · Edited · 

• कबिता:जननि
  कबि:बिमस
  
  जसरी जप्छ क्राइस्ट मान्छे जसरि राम।
  म ह्रृदयमा सङ्गाल्छु सधै तिम्रै नाम ।
  आमा तिम्रो भारा तिर्न जे पनि गर्छु ,
  तिमीले पुज्ने जुनतारा धर्तिमा झार्छु,
  
  तिम्रो आसु परेको माटोमा मोति फलाउन
  पल्टाइ भुडि रगत चुस्नेको चिता जलाउन
  सुदुरका गाउ पसेर चेतना जगाउछु,
  मानबको मन पखाली अधेरी भगाउछु,
  छरिएका नेपालि मा एकता ल्याउछु,
  मनमा बिष्णु मेरो बाइबल पढि मक्का धाउछु,
  
  छरिएका मोति दाना टिपेर लहरमा माला मिलाइ
  तताएर मष्तिष्क मानबको ज्ञान ज्योतिमा पाईन चढाइ
  आमा म सँसारलाइ हराभरा पार्नेछु।
  आमा म तिम्रो सपना पुरा गर्नेछु।।

  1Like ·  · Share

कलियुगको बिचित्रै-बिचित्रको संसार देखेर

Rohit Rana

कलियुगको बिचित्रै-बिचित्रको संसार देखेर
घृणा लाग्छ मानिसहरुको अहंकार देखेर

"धुम्रपान स्वास्थ्यको लागि हानिकारक छ"
मैले चुरोट प्युन छोडेको हुँ सोही प्रचार देखेर 

म'त हजुर कृषक बन्ने निर्णय गरेको छु
देशैभरि म जस्तै युवाहरु बेरोजगार देखेर

मेरी प्रियाको मैले तारिफ गरेको होइन यार
आफै अचम्मित छु जवानी सदाबहार देखेर

आफ्नो गजल आफैलाई निकै खल्लो लाग्छ
मित्रहरुको भने एकसे एक गजल दम्दार देखेर

रोहित राना
ुटवल-१३,रुपन्देही

ईतिहास खोजौहामी किताबका पानाहरुमा

Badri Suvas

ईतिहास खोजौहामी किताबका पानाहरुमा
सुनाउनु छ कहानी बालक सानाहरुमा ।

माथि हेर्दा जुन ताराहरु प्रस्ट देखिनेछ
गरीब बस्तिका हरेक छाना छानाहरुमा ।

एक रोप्दानी हजारौ फलाउने सक्तिहुन्छ
ति किसानका घरका अन्नका दानाहरुमा ।

गाँउ-घरमा हेरौ चलन अझै जिउदै छ
बस्तुको कारोबार हुन्छ पाथि मानाहरुमा ।

बरुमेरो गाँउको गुन्द्रुक ढिडो सुद्ध होला
मिसावट हुन्छ तिम्रा सहरका खानाहरुमा ।

हाँस्न सिकाउने तिमी ,रुन सिकाउने तिमी,

हरीहर कँडेल

मुक्तक
हाँस्न सिकाउने तिमी ,रुन सिकाउने तिमी,
मनको पिडा आशुले धुन सिकाउने तिमी।
कहिले प्यास हराउंथ्यो,कहिले भोक निद्रा,,
पिरतिमा मलाइ पागल हुन सिकाउने तिमी।।।।

कसैको जिन्दगी गुल्जार छ यहाँ

 Roshan Yakso Limbu ::

कसैको जिन्दगी गुल्जार छ यहाँ
कसैको जिन्दगी पत्झर छ यहाँ

आफ्नो मात्र फितलो देख्छु सधैं
कसैको जिन्दगी दम्दार छ यहाँ

कोही माग्ने,जोगी-सन्यासी छन
कसैको जिन्दगी सान्दार छ यहाँ 

तिमीले पो एक्लै तरेर पार गर्यौ
कसैको जिन्दगी मज्धार छ यहाँ

२०७०-१०-०२ 

हरिश्चन्द्र पृथक-पैदल हिन्ने बानि बसाउ,

हरिश्चन्द्र पृथक

पैदल हिन्ने बानि बसाउ, कार किन्न सक्दिन म ! 

रिवन पोले लाउन सिक हार किन्न सक्दिन म !!

 धनि बाउकि एक्ली छोरी खोले पिठो खान्नौ होला,

 म:म, चाउमिन अनि चट्नी सारा दिन सक्दिन म !!

 मायॉ प्रेम पिरतिको हुन दिन्न कहिल्यै कमि

, झुपडीमा बस्नुपर्छ दरबार किन्न सक्दिन म !!

 कमेरोले नुहाउने अनि तोरीको तेल लाउनुपर्छ,

 तिम्रो लागि स्याम्पू, साबुन बजार हिन्न सक्दिन म !!

 पृथक !! हाल :- मैतिदेवी, काठ्माण्डौ ।

गहभरी आँशु पारी गई मेरी सुलोचना

Roshan Khadka ::
गहभरी आँशु पारी गई मेरी सुलोचना। 
पैरिएर रातो सारी गई मेरी सुलोचना। 

आगनिमा विदाईको पञ्चे बाजा बजेपछी।
डोली चढी गोडा झारी गई मेरी सुलोचना।
एकोहोरो टोलाएर उनि ग'को हेरी रहेँ ।
हेर्दा हेर्दै मायाँ मारी गई मेरी सुलोचना।

मैंले सँधै हिड्नू पर्ने जिन्दगीको बाटो भरी।
बनाएर काँडे घारी गई मेरी सुलोचना।

मुटू माझ चोट लागी भक्कानोमा परेको यो।
'रोशन'लाई पछारी गई मेरी सुलोचना।

@रोशन खड्का

ठाडो शीर,झुक्ने काम,नगर्नु है चेली।

बाल कृष्ण भट्टराई

ठाडो शीर,झुक्ने काम,नगर्नु है चेली।
समाज ले,थुक्ने काम,नगर्नु है चेली।।

सन्सार मा,नाम रहोस,बिर गोर्खाली को।
पोछि फर्की,रुक्ने काम,नगर्नु है चेली।। 

गौरबी छौ,थाहा छ,सारा दुनिया लाई।
कैले कतै,चुक्ने काम,नगर्नु है चेली।।

कती धाउनु,जँगल मा,नाम्लो खुर्पा बोकी?
न्याय सँग,लुक्ने काम,नगर्नु है चेली।।

आमा योग्य,भए पो,बच्चा योग्य होलान,
सधै आगो,फुक्ने काम,नगर्नु है चेली।।